Birdy's Way of Life

Hoe ik de borstkanker ga overleven met.... verhaaltjes schrijven. Zo is het nog 2024 en zit je onder de kerstboom met kadootjes. Om vervolgens alweer 2025 te zijn. Wauw! Wat gaat dat toch snel, voor die chemo-mus. Ik weet nog dat wij in het voorjaar van 2023 een midweek op vakantie gingen. Voor de spiegel stond ik toen, in de badkamer aldaar. Ik zag iets vreemds en dacht, dat het wel weg zou gaan. Een kuiltje. Maar helaas ging dat niet weg. 🤔. Na onderzoek op 17 april 2023  kwam de uitslag op 19 april. De dag na mijn 54e verjaardag. Afijn toen ging het treintje lopen, om te eindigen in december 2023. Mijn laatste bestraling. Mijn piepkorte haar maar altijd met een glimlach. Inmiddels is de tijd voorbij gegaan. Gevlogen eigelijk. Elke 3 maanden krijg ik een injectie, elk halfjaar een infuus. Gezellig thuis. Dan doen we even een praatje, want het is spannend als ZZP-er. Zeker nu ze deze mensen qua contract weer in dienst dienen te nemen. Dat geeft veel stress. Zeker bij mijn prikmev...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met....leuke verhalen. Zo, dat was weer even geleden. Dus tijd voor een update. De herfst is begonnen. Tijd voor warme choco, wandelingen met de hond en mooie boeken lezen. Ook een tijd voor de griepprik, want wie wil er nu ziek worden? 🤔 Nou..ik neem je mee naar september. Op 13 september om precies te zijn. Op die vrijdag gingen we op vakantie naar Drenthe. Hoestend en proestend zaten we in de auto. Rillend. Een griepje? Heel waarschijnlijk. We hebben er de hele week last van gehad en daar ging ons vakantie-uitje...waar we lang naar hadden uitgekeken. Zo niet fijn. Landal De Vlegge Hoe gaat het nu met de chemo-mus? Het gaat prima. Nog wel pijnlijke voeten en spieren. De extra kilo's van de medicatie die deze bijwerkingen geven, zitten er nog aan, al ben ik echt al wat kilo's kwijtgeraakt. Dus dat is fijn. Op mijn werk, bij de boekhandel, loop ik de hele dag. Dus dat geeft veel stappen op de stappenteller. Gemiddeld 5000 stappen op een werkd...

  Een terugblik Op woensdag 4 september realiseerde ik mij dat het exact 11 maanden geleden was, dat ik onder het mes ging. En mijn rechterborst, voor de kijker is dat links, eraf ging. Omdat Harry Tumor daar huis hield en daar vrolijk de zaak zat te flessen. Gelukkig was hij "in situ", wat betekent dat het nog ingekapseld zat. Afijn, dat was dat en we deden daar een drankje op. Het is natuurlijk heel wat. Bh-maatje 95C, mist nu 1 grote " bro". Natuurlijk zijn we later op zoek gegaan naar een adoptie-bro. Dus weer 2 bergen aanwezig. Niks te zien. Knoop er in.  Mijn haar De chemokuren waren niet eng of zo. Maar wel gaf het grote gevolgen. Voor mijn lijfje en ook mijn hoofd. En niet geheel onbelangrijk:  het haar op mijn hoofd. Dat haar is nu wit/ grijs en er zit vooral veel krul. Heel veel krul. Hoe ga je dat nou toch te lijf? Nu, daar had ik wel wat op bedacht: een tweede haarwerk. Zo mooi. Echt heel mooi. Ook wel warm en een beetje gedoe om het op te zetten. Eerst ...

Als (ex) chemo-mus heb je soms best veel aan je hoofd. Vorig jaar juni hing ik aan het chemokuur-apparaat. Rode zakjes eraan. Bizar he. Nu fladderen we het leven weer in. Met soms een aantal pijnlijke zaken, maar we gaan gewoon door. Vandaag sprak ik in de winkel iemand die had gezien dat ik eea op de socials had gezet. " Dertien maanden geleden, kreeg ik chemo".  Er volgde een praatje, dat het heel wat was en mogelijk dat je het ook emotioneel moet verwerken. "De klap komt altijd", zei ze. 🤔. Ok. 

Je weet hoe het soms gaat, iedereen gaat op vakantie en dus een strakke bezetting. Dan wordt zoonlief ziek. Hoesten. En jaa hoor, drie dagen later voelt de chemo-mus zich erg belabberd. Koorts, zweten, keelpijn. Allemachies!! Dus maandagmiddag 15-07 mocht ik eerder naar huis. Ik zag ze vliegen. Eenmaal thuis dook ik snel mijn mandje in. De koorts werd steeds hoger en een vreselijke nacht met koorts en hoofdpijn wachtte mij op. De koortsdromen waren dan ook vreselijk. Dinsdag bleef ik in het mandje. Zoon was ook thuis. Ziek. Dat kunnen we nu niet gebruiken, chemo-mus. Dus ik woensdag 17-07 gewoon naar mijn werk. Bibberend en shakend trok ik mijn kleding aan. Ik opende de zaak, hielp de eerste klanten...ondertussen brak het zweet mij overal uit. Maar ja..dat hield ik helaas niet lang vol. Na een uur werd ik afgelost. En hup, weer naar mijn bed. Zoon hoestte als een zeehond en nmiddels werd manlief ook wat moe en lusteloos. Donderdag: manlief ligt met hoge koorts in bed. Alles doet hem ze...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met....   Het is even stil hier op het blog van de chemo-mus. Ik ben weer 100% aan het werk. Vanaf vandaag! En gisteren 30 juni was mijn trouwdag en ook een leuk uitje.  Kudde Coaching. Zondag 30 juni volgde ik een paardencoachings-les, bij @kuddecoaching . Het thema was verbinding, Degenen die ook op de Grote Verwendag waren geweest bij @salontreeofbeauty , mensen met kanker of die een traject volgden, hadden hiervoor een uitnodiging ontvangen.  Deze uitnodiging zat in de goodiebag die wij ontvingen. Het was even geduld hebben, maar eindelijk was het zover.  🦓🫏🐎🦄.  Aanvang half 10 stond er op de ticket. Er was al 1 iemand aanwezig. In totaal hadden vier mensen van De Grote Verwendag zich aangemeld. Een klein groepje dus. We namen plaats aan een tafel voor koffie en taart. Bianca van der Voort, van Kuddo Coaching vertelde over het bedrijf en de paardenkudde. Vervolgens deden we een voorstelrondje. Alle vier hadden we borstk...