De chemo-mus vliegt 2025 in.

Hoe ik de borstkanker ga overleven met.... verhaaltjes schrijven.

Zo is het nog 2024 en zit je onder de kerstboom met kadootjes. Om vervolgens alweer 2025 te zijn. Wauw! Wat gaat dat toch snel, voor die chemo-mus. Ik weet nog dat wij in het voorjaar van 2023 een midweek op vakantie gingen. Voor de spiegel stond ik toen, in de badkamer aldaar. Ik zag iets vreemds en dacht, dat het wel weg zou gaan. Een kuiltje. Maar helaas ging dat niet weg. 🤔. Na onderzoek op 17 april 2023  kwam de uitslag op 19 april. De dag na mijn 54e verjaardag. Afijn toen ging het treintje lopen, om te eindigen in december 2023. Mijn laatste bestraling. Mijn piepkorte haar maar altijd met een glimlach.

Inmiddels is de tijd voorbij gegaan. Gevlogen eigelijk. Elke 3 maanden krijg ik een injectie, elk halfjaar een infuus. Gezellig thuis. Dan doen we even een praatje, want het is spannend als ZZP-er. Zeker nu ze deze mensen qua contract weer in dienst dienen te nemen. Dat geeft veel stress. Zeker bij mijn prikmevrouw. Die nu al twee keer gestressed binnen komt vallen. Na een kopje koffie en een speculaasje, kan ze dan weer lachen. Het lijkt de omgedraaide wereld. Wie is nu de patiënt?

Ok chemo-mus.  Dat weten we nu toch wel? Dat is terugkijken.

Waarom ik dit deel en vooral terug kijk? 

Omdat mijn heldin Eva ( van het tv-programma Over Mijn Lijk) is overleden. Lang gestreden, altijd die glimlach en nu is ze een stofje in de lucht. Een sterretje. Zij zei altijd: geniet van je dag. Leef in het nu. Ook in de fb-groep voor lotgenoten zijn er een aantal waarbij het is teruggekomen. Dat kan ook gebeuren. Zij moeten het hele traject opnieuw doorstaan.

Daarnaast is het leven niet vanzelfsprekend; elke keer kom ik daar weer achter. 

Je kan mooie dromen hebben en al het nare negeren, maar je kan beter alles omarmen. Ook de dood. Het hoort erbij. Niet bang zijn. Ik ben niet bang daarvoor. Ook niet meer voor een ziekenhuis. Omarm ook de nare momenten. Voel je iets geks, ga naar de huisarts. Praat ..uit je gevoel. 

Nu even wat leuks graag!

Jaa, wat leuks. In maart gaan we een midweek naar Limburg. En in juni ga ik met X naar Parijs. Zo cool. Echt zin in.

Afgelopen week was ik ziek. Er heerst een flinke griep en die kwam ook hier langs. Echt niet leuk. Hoe belabberd kan iemand zich voelen. Jakkie, afijn, deze chemo-mus doet het weer. Dat is natuurlijk erg fijn. 

Lieve groetjes van de chemo-mus 🥰