Leven met een chemokuur

Hoe ik de borstkanker ga overleven…met chemo & een scherpschutter





Klink wel weer erg dramatisch, die titel..Tedje. Tja, maar ja, zo is het natuurlijk wel. Het sluipmonster zit erin. De eerste af-levering met rode vloeistof. Zo…het armpje in gedruppeld. Wat nu?

Hoe voelt dat nou, he, zoiets….. ? Ik kan je zeggen: het voelt vreemd, als een griepje, weinig spierkracht, misselijke buien en ook rare eetbuien. In de ochtend 1x pilletje en 2x een tablet paracetamol voor misselijkheid. Daarbij een blikje coca cola. Nu drink ik normaliter geen frisdrank, maar dit is wel heel verfrissend en het werkt ook. Ik heb regelmatig trek in kip, wat ook goed blijkt te zijn. Daarnaast moet ik even niet denken aan vlees. Dus lijkt het ook wel op een beetje zwanger zijn. In dit geval zwanger zijn van een sluipschutter. Dat is weer eens wat anders. 

Of het zo moet zijn weet ik niet, maar na het eerste gesprek met de chirurg hebben wij besloten onze vakantieweek -die deze week zou zijn geweest- te verplaatsen. Het park met mooie huisjes met sauna bezoeken wij of in Q4, of verschuiven we naar volgend voorjaar. Eerst deze foute film even uitzitten. Een soort van thriller die net begonnen is. Met een sluipschutter, die heel goed verborgen is en MI5 zijn mannen inzet om deze schurk in te sluiten. Dit moet met een nauwe precissie gebeuren en neemt nog wat tijd in beslag. Geduld is opnieuw een schone zaak.

Hou je taai & denk aan mij.

Groetjes, Annette


#borstkanker #angst #humor #kracht #powervrouw #doorgaan #verdriet #loslaten #opbouwen #samen #chemo
#chemokuur #infuus #bang #posiyou



Reacties

Populaire posts van deze blog

Oud & nieuw voor de chemo-mus

De chemo-mus vliegt 2025 in.

De chemo-mus vliegt weer: recht zo die gaat!