Brief aan mijn case manager deel 2

Hoe ik mijn borstkanker ga overleven...   met mijn case manager.




Beste Kees,

Daar ben ik weer. Je bent soms erg ver weg en toch dichtbij. Hoe is het ermee? Met mij gaat het goed, met ups en downs,  die downs krijg ik door verhalen van lotgenoten. Zo erg wat zij ook meemaken en doorstaan. Liggen overhoop met een Arbo-arts, of er wordt niet naar ze geluisterd en zijn erg boos en gefrustreerd. Dat zou ik ook worden, bij uitgezaaide kanker en dan van kastje naar de muur gestuurd te worden;  is dat mijn voorland? Ik wordt nu al depri bij de gedachten. (Zover is het nl niet!!) Kijk, beste Kees, en dat moeten we niet hebben, he!! 

Niet in de sippemand geraken!


Ik snap niet dat wij bijvoordeeld na elke kuur even contact hebben. Je lijkt "verdwenen" te zijn. Dus dan moet ik het helemaal zelf doen, he zo voelt dat een beetje. Naast mijn hubbie- de huis- mantelzorger natuurlijk dan he. Maar die heeft ook zo zijn eigen strippenkaart vol gesprekken. Het lijkt soms touwtje trek. Maar nu is hij volledig thuis, in de WIA beland. Prima, dan. Gekkenhuis hier, bij die Ovies. 🤣🤣. Never a dull moment. 

De derde kuur is gedaan. Het was weer erg gezellig in het ziekenhuis bij de dagopname. Vriendelijk personeel, erg fijn allemaal. Als het infuus erin gaat, krult mijn grote teen even, brr - en dan voel ik er niks meer van. Beetje misselijkheid, maar goed, dat is niet erg. 



Voor de neuropathie heb ik nu een heerlijk voetenbadje gekocht, met bruis en fibratie. Lekker hoor, voor die arme voetjes, met die warme dagen. Afgelopen zondag was wel even afzien. Na de Pelgraz injectie van vrijdagmiddag, die we samen zelf hebben gezet, ging het weer lekker manieheus. De medicatie tegen de bijwerkingen was ook op. Nou, dat was echt naar hoor.  Dus hubbie zondag toch naar even naar het ziekenhuis gereden. Naar de apotheek daar. En jaaahhh, daar waren de pilletjes weer, die helpen echt hoor. ( Metoclopamide demohydrachloride-- zoiets). Dus nu voelen we ons weer een beetje mens, he,  dat is fijn.

Er zijn veel mensen die meeleven. Buitengewoon fijn is dat. Gisteren ontvingen wij een zeer grote bos bloemen uit Flevoland. Wat een verrassing als je thuis komt van een lange werkdag! Whoopieleuk. Thanks TL-letjes!! 😘🥰. 

Ook fijn: het weer is beter te behappen vandaag. Deze chemo-mus vind dat erg fijn. Lekker in de tuin met de plantjes bezig zijn.

Nou Kees, dat was het weer 
Hou je haak & denk aan mij!! 

Groetjes, Annette 


** zie je nog een typefoutje? Dat komt later goed. Dit komt door mijn pijnlijke vingertopjes. 

*** Volg dit blog,  ga naar de 3 streepjes linksbovenaan. Klik erop. En klik op -volgen-. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Oud & nieuw voor de chemo-mus

De chemo-mus vliegt 2025 in.

De chemo-mus vliegt weer: recht zo die gaat!