De chemo-mus in het ziekenhuis voor de bestraling.

Hoe ik de borstkanker ga overleven met....

Een drukke donderdag.

Het is donderdag 30 november, wat gaat die tijd toch snel. Voor je het weet zitten we onder de kerstboom aan het kerstdiner, toch?

Het is druk op de weg. Er is sneeuw voorspeld. En kou. Soms is het dan krabben als je met de auto wilt vertrekken. Dan moet je extra reistijd inlassen. Ook een chemo-mus moet daar rekening mee houden. Dus uit de veren en opschieten. Vandaag staan er veel dingen op het programma, dus lekker in de make-up en haarstuk erop. Lipstifje mee. Dat dus.

Mannie doet altijd het hondje eerst. Ik maak mij klaar en loop, soms strompelend, naar beneden. Die spieren he! Ik slaap slecht  vanwege pijnlijke spieren. Dat is niet fijn. Ok  nu niet van het onderwerp afgaan. ...Eenmaal beneden leg ik alles klaar voor vertrek. De afgelopen 11 dagen is het een zelfde vaste patroon. Behalve vandaag. De bestraling begint pas om half 11, daarna naar de oncoloog. Als we naar de oncoloog gaan moeten we daarvoor hebben bloed geprikt. Dus dat gebeurde om 10.00 uur. Snap je het nog? Hondje ging vandaag een ochtend naar oma, dus het vertrek was om 9.25 uur. Half 10 bij oma en dan door naar het ziekenhuis.

Op dit moment wacht ik op de oncoloog. Ze loopt 10 minuten uit. 😪. Niet zo fijn. Maar goed, we hebben dus al bloedprikken en de bestraling achter de rug. Dat is fijn. Nu nog twee afspraken. De oncoloog en een koffie afspraak met nicht A. Hiet beneden in het ziekenhuis. Bij de koffiecorner. 

Cross fingers  dat er niet nog meer tussen komt.

Groetjes Annette 

De chemo-mus