Birdy's Way of Life

Hoe ik de borstkanker ga overleven met..   Weer naar de de fysiotherapeut. Het is nu 6 00 uur, ik heb weer moeite met slapen. Gelukkig zit er weer een beetje ritme in de week. Ik werk nu 2 uur op mijn 3 werkdagen. Dat is fijn. Op 30 januari was de derde fysiodag. Gelukkig was de rode plek wat weggetrokken. Dat vond de fysio-mevrouw erg fijn. Nu kon ze een 'normale' fysiobehandeling geven. Eerst op de rug, nassage op de borst en arm. Dan op de zij, voor de rug. Vervolgens gaan zitten. Voor de schouders. Het is erg fijn moet ik zeggen. Ze legt dingen uit, over de schouders, over hoe je wondroos krijgt, en nog veel meer. Ze heeft het druk met haar agenda en afspraken en ook cursussen. Voor je het weet is de drie kwartier voorbij. Het was inmiddels 12.00 uur. Tijd voor de volgende afspraak. Dochterlief was jarig, dus op naar de koffie. Het was een klein stukje lopen, maar wat begon als miezer...eindigde in best wat regendruppels. Tjonge jonge, mijn haarwerk werd nat. Dus snel mijn...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een nieuw bezoek aan het ziekenhuis. Ik belde donderdagmiddag nog met het ziekenhuis en mailde de foto van mijn pijnlijke rode plek. Er volgde een stilte en we maakten een afspraak voor de dag erna. Voor half twee.  Het ene moment sta je buiten na de 15e bestraling. Op de parking van het ziekenhuis. Dat was dat. Dat was december. Nu is het januari en sta ik weer bij die parking. Oftewel..ik stond er. Een beetje te vroeg, dus ik ging even zitten in de lounge. Heerlijk rustig, al is het er niet echt stil te noemen. De roltrap ruisde, de mensen praatten, kinderen huilden.  Dat soort geluiden. Na een tijdje ging ik de roltrap op. Precies op tijd kwam ik op de afdeling. Het liep een kwartier uit helaas. Dat leek wel een eeuwigheid. Afijn, mijn nummer verscheen op het display en Kees -aardig als altijd- bekeek de pijnlijke plek en nam de temperatuur op. Gelukkig geen wondroos en geen ontsteking. Geen antibiotica nodig. Dat was heel fijn....

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Doorstrompelen. Na het laatste fysio-bezoek doet de helft van mij torso zeer. Zeg ik dat goed?  Mijn borstkas, borstspier en ook mijn schouder. Bij het aankleden heb uk dan hulp nodig om hempje en truitje over mijn hoofd te krijgen. Wat een gedoe he. Die nieuwe prothese-bh lijkt ook steeds strakker te gaan zitten. Of er zit meer vocht. Dat kan ook. Bij het eerste bezoek aan de fysiotherapeut ging ze masseren. Dat voelde ik wel, maar het is natuurlijk voor het goede doel. Nu bij de tweede ronde kleedde ik mij uit en de plek des onheils zag erg rood. Tenminste dat vond de fysio-mevrouw. Ze maakte er een foto van en toen zag ik het ook. Ze was bezorgt en vroeg of ik niet ziek was, of een infectie had. Dat soort dingen. Als ik ging afwassen moest ik handschoenen aan voor als ik mij zou verwonden;  ze was bang voor wondroos. Ok. Ook het verzoek of ik later even met het ziekenhuis kon bellen. Ze masseerde mijn arm en rug en liet de rode plek...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met..  Een nieuwe Lucrin-injectie. De nieuwe anti-hormoon injectie stond gepland voor maandag 22 januari jl. De prikmevrouw is zo een lieve dame. Ik keek er al naar uit. Ze zou tussen 11.00 en 13.00 uur langskomen. Rond half 1 dacht ik nog, die komt niet. En ja hoor, daar ging de telefoon. Ze had de route verkeerd ingedeeld en kwam dan later aan in Pijnacker.  Ik kwam met het idee om dan maar naar mijn werk toe te komen. Dat was akkoord. Dus haartjes erop, sjaal om, jas aan en gaan. De chauffeur, mr hubbie, stond al klaar. Dog op de 2e rij en hop. Dat koppie van die hond altijd, als ik dan aankom en in de auto stap, is zo prachtig.  Afijn, eenmaal op het werk aangekomen duurde het heel lang op de prikmevrouw kwam de winkel binnen.  Na een lieve knuffel gingen we de trap op naar boven. "Wat zie je er goed uit", zei ze. "Beter dan thuiszitten". Ja, dat vind ik ook. Ze maakte de voorbereiding, en pakte de injectienaald. Hopla, daar gi...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met.... ~Zover ik nu weet, ben ik uitgedokterd!!~ Leuke dingen & een drukke week. De tijd vliegt voorbij, zo is het kerst en zit je aan je kerstkalkoen. Nu is het bijna pasen en liggen de paaseitjes al in de winkel. Whatttt!!!! Maandag 15 januari werkte ik van 13.00 -17.00 uur. Zoveel? Jaja, want er is een collega op vakantie, en dat kan ik best. Dacht ik zo. Het is gewoon super om in een boekwinkel te werken. Samen een mooi boek uitzoeken, leuk inpakken, strikje erom. En voila. Een dikke glimlach. Hoe mooi is dat. Hebben we iets niet, dan ga ik voor een alternatief. Toppie! Als ik in de avond energie over heb, dan kijken we Camping De Wildernis. Geweldig leuk.  Dinsdag 16 januari , rustige opstart. Koffie om 9.30 uur. En een stuk gelezen in de thriller Anna O. Dit waanzinnige boek komt uit op 6 februari, maar noteer het alvast in je agenda. Woensdag 17 januari gewerkt van 10.00 uur -12.30 uur. In de avond stond er een boekenuitje gepland. T...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een mooie en vreemde dag. Het is inmiddels 4 januari. Wat vliegt de tijd. Hondje staat al te trappelen dus die gaat lekker mee wandelen. Het is heerlijk om weer buiten te zijn, wandelen, even niks. Nergens aan denken. Hondje weet altijd de route als we samen lopen. Het lopen gaat in begin niet snel in verband met de stramme botten en spieren, maar eenmaal in de pas gaat het toch prima.  Achter ons huis is een groenstrook, met bomen en struiken. Een watertje met eendjes, hoe leuk is dat. Ik kan daar altijd van genieten. Het zijn soms die kleine dingen.  Vandaag staat de apotheek en de lingeriewinkel op het programma.  Soms ben ik zo blij met mijn telefoon. Via de account van het ziekenhuis, kan ik zo makkelijk mijn medicijnen bestellen. Voor de hormoontherapie. De letrozol. Die moeten wel opgehaald worden, dus hup in de car. Eerst naar Delfgauw, dan de andere kant op. Namelijk naar Bleiswijk. Naar de lingeriewinkel voor de bh. In h...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een nieuw jaar met bijzondere ontmoetingen. De chemo-mus heeft de oud en nieuw goed doorstaan. Rond half 11 lag ik al bijna te slapen. Mijn maag deed raar, missselijke neigingen. Nu niet gaan slapen, chemo-mus...nog even volhouden. Het was best heftig hier met vuurwerk. Volgens de klok was het rond half 4 stil. Hondje was best braaf geweest voor 12.00 uur met zijn anti-stress mondspuitje. Echter na 14.00 werd het hem teveel en veranderde in een trilhondje. Er was geen land meer mee te bezeilen. Ook de harde knallen hier in de straat hielden aan. Hubbie is toen maar met hondje naar beneden gegaan, lekker op de bank. Hondje vond dit een goed plan. Ik denk dat ze rond 4 uur weer teruggekomen zijn. In de ochtend- of eigenlijk inmiddels middag-  trof ik ze gewoon weer aan. Boven. Hondje was dolblij dat de knallen er niet meer waren. Wist hij veel dat ze smiddags nog even doorgingen, met de knalletjes die over waren.   Dinsdag 2 januari...