Birdy's Way of Life

  In april zijn er weer controles, voor de chemo-mus. In het Reinier de Graaf Ziekenhuis te Delft. Maar nu is het pasen. Wat vliegt de tijd. Waar denk jij aan bij Pasen? Ja, waar denk je aan. Waar denk ik aan. Allereerst denk ik aan Jezus en zijn opoffering. Dan komt er zwarte donderdag, een dag van herinnering. Dan goede vrijdag. En dan Pasen. De wederopstanding. Het licht, vrijheid.  Nou chemo-mus, fijn dat jij in god gelooft. Ja, dat is zeker fijn. Het geeft mij kracht en hoop. Vorig jaar had ik dat best nodig. Geloof, hoop en liefde. De drie-eenheid. Daar ging ik, de operatiekamer in. Daar ging ik onder het mes. Daar ging mijn rechter-, voor jullie linkerborst. Een gewicht van 1,2 kilo. Hoepsie, zomaar weg.  Een opoffering. Met als doel niet verder ziek te worden, door die Harry-Potter-tumor. Die moeilijk te traceren is.  Blij en dankbaar ben ik nu. Met mijn lichaam, die gehavend is. Er is iets niet meer aanwezig, wat daar wel ooit zat. Lig ik er van wakker? Nee....

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een mooie dag. Vandaag op 7 maart, maar dan 23 jaar geleden werd zoon M. geboren. Wauw, wat vliegt de tijd, echt he. Toen was ik dus 32 jaar en woonden wij in ons eerste lieve koophuisje in het dorp. M. zat een beetje vast, dus hubbie hield de kraamhulp vast en de kraamhulp trok en trok. En ja hoor! Kip 2 was geboren. Ergens houd ik niet van oude koeien en ook niet van oude foto's,  maar toch...een terugblik mag best. Ik zit nu even heerlijk op de bank, in het zonnetje. De mannen zijn op pad en komen mij en woef zo ophalen voor een lunch, bij Intratuin. Hoe leuk is dat.  Naar Intratuin. Wat een lekker zonnetje op het terras van Intratuin Pijnacker. Zo heerlijk. We namen heerlijke dingetjes om te eten, hubbie had een heerlijk bordje met broodje kroket, kiddo had een pistolet met kruidenkaas die bijna niet op zijn bordje pastte en ik had een salade couscous met geitenkaas. Mjam!!  Zoon M. wilde graag een mooie plant voor op zijn kam...