De chemo-mus zegt: Fijne paasdagen.

 

In april zijn er weer controles, voor de chemo-mus. In het Reinier de Graaf Ziekenhuis te Delft. Maar nu is het pasen. Wat vliegt de tijd.

Waar denk jij aan bij Pasen?

Ja, waar denk je aan. Waar denk ik aan. Allereerst denk ik aan Jezus en zijn opoffering. Dan komt er zwarte donderdag, een dag van herinnering. Dan goede vrijdag. En dan Pasen. De wederopstanding. Het licht, vrijheid. 

Nou chemo-mus, fijn dat jij in god gelooft. Ja, dat is zeker fijn. Het geeft mij kracht en hoop. Vorig jaar had ik dat best nodig. Geloof, hoop en liefde. De drie-eenheid. Daar ging ik, de operatiekamer in. Daar ging ik onder het mes. Daar ging mijn rechter-, voor jullie linkerborst. Een gewicht van 1,2 kilo. Hoepsie, zomaar weg.  Een opoffering. Met als doel niet verder ziek te worden, door die Harry-Potter-tumor. Die moeilijk te traceren is. 

Blij en dankbaar ben ik nu. Met mijn lichaam, die gehavend is. Er is iets niet meer aanwezig, wat daar wel ooit zat. Lig ik er van wakker? Nee. SOMS voel ik mij net een legopoppetje. Stukje eraf. Ander stukje er weer op. Het is zoals het is. Treuren heeft geen zin. 

Dus maken wij het vandaag gewoon gezellig. We proosten op een mooie dag.

Proost!

Annette, Birdy's Way of Life