Sleep or no sleep... that's the question

 

Mogelijk was het gisteren een zeer indrukwekkende dag voor mijn brein. De moeheid sloeg al snel toe. Als een vatendoekje zat ik na het avondeten in mijn superfijne roze fauteuil. Ging het lichtje even uit? Ik weet het niet. Maar ik vertrok naar boven, om eventjes te gaan liggen. Zelfs met mijn ereader in de hand gingen mijn luikjes dicht. Om rond 22.00 uur weer open te gaan. Woef lag naast mij. De beschermer van het eerste uur. 

Mogelijk had die MRI wel indruk op mij gemaakt. Ik droomde vreemde dingen met veel duister, beklemmend ook wel. Net als die tunnelbuis van de MRI. Daar moest ik helemaal in. Daarbij nog die sterke rare geluiden. Daardoor raakte mijn droomwereld uit balans. Woef ging steeds strakker tegen mijn benen aanliggen. Alsof hij het voelde. Tenslotte kreeg hij ook nog een nachtmerrie. Arm ding. Fijn dat het daglicht weer aan ging om tijdig uit bed te springen. 

Groetjes, Annette 

#slaap #borstkanker #liefde