Stap 10: de chemokuur

Hoe ik de borstkanker ga overleven...met chemo.

Jaja, vandaag is D-day. We gaan weer naar het ziekenhuis. Voor opnieuw een infuus. Dit keer met het "echte" spul; de doxo.. hupsekee. De chemokuur dus. 

Om 6.00 uur gingen mijn oogjes al open. Het is dan al zo licht buiten en de vogels kwetteren al luid. Zodat het al veel later op de klok lijkt, maar dat niet zo is. Even mijn gsm checken. Ojee, Tina Turner is gaan hemelen, ach. Dat is niet zo mooi. Ze haalde wel een mooie leeftijd. Dat dan weer wel. 

Na nog een keer een blik te hebben geworpen op de foto's van gisteren, die met de pruik, verlieten wij het huis. Ruim op tijd, vanwege de filevorming in de parking van vorige week. Raad eens? Daar stond nu al een file buiten het ziekenhuis. Amazing toch? 

Vol, vol en nog eens...vol. afijn-  we rijden wat af daar in de ziekenhuis parking.  Gelukkig was er tijd genoeg en ruim op tijd kwamen we aan op de 2e etage. Voor dagopnames. 

Nu dacht ik altijd dat chemo groen was. Geen idee hoe ik daarbij kom eigenlijk. Het groene gifmonster, zo zie ik het gewoon. Wat schept mijn verbazing, als het een rode vloeistof bevat. Die doxo...huppeldepup. die zo mijn aderen in glijdt. Oke, rood dus. De tweede zak is doorzichtig. Weinig spanning daar. 🤔.

De ruimte voor deze opnames voor een infuus bevat 4 stoelen. Een soort van kappersstoelen. Het was volle bak. Ook naast mij werd de stoel gevuld met een manspersoon. Zijn vrouw nam ernaast plaats. Zo zaten er 4 personages aan een infuuslijn gekoppeld. De vraag was in deze niet: "wie heeft het gedaan?", dat was de zuster. Maar meer "hoe is het zo gekomen?, dat zij hier zo zitten..." hmm, ik voel een spannend verhaal aankomen. 

Hoe spannend kan dit worden? Dat hoor je een volgende keer.

Hou je taai & denk aan mij.

Groetjes, Annette

#borstkanker #angst #humor #kracht #powervrouw #doorgaan #verdriet #loslaten #opbouwen #samen #chemo