Stap 6: De petscan / ctscan

Hoe ik de borstkanker ga overleven...de ct/petscan.

Het is druilerig weer, echt zo een saaie maandag. Echter eenmaal vroeg in het ziekenhuis, lijkt het wel een mierennest. Het is gewoon een groot bedrijf. Eerst naar de bloedafname, daar staat al een flinke rij te wachten voor het scanapparaat wat toegang geeft tot deze afdeling. Het is de maandagochtend-drukte, geeft een aardige medewerker aan. Een aardige, wat oudere, man neemt de moeite om dit aan ons uit leggen. 

Voor mij in de rij staat een dame met een hoedje. De vrolijke tinten lachen ons toe. Jawel...ons,  want manlief is ook mee. Na een klein gesprekje met de dame blijkt ze ook kanker te hebben. "Wat een leuk hoedje", zeg ik tegen haar. " ja, maar ik heb liever mijn pruikje", zegt ze. Ach, ach, wat een gedoe eigenlijk. Je wordt geholpen voor het een, krijg je dat erbij. 

Na een zogenaamd tussenuurtje begon het spannende gedeelte. Een kwartier te laat, maar vooruit. Ik werd meegenomen naar een kamertje met een bed. Eerst bloeddruk meten, pilletje nemen en voor suiker prikken. 

Vervolgens een infuus met een wandelrekje, dan verplicht naar het toilet. Eenmaal terug ging de infuus aan en werd mij verzocht een uur stil te liggen. Pomtiedom. 💤💤.

Het scanapparaat zag er weer anders uit dan de MRI. De MRI toont meer details . De CT/ Petscan toont of het ook elders in het lichaam verscholen zit. Een aardige mevrouw krulhaar legt dit even voor mij uit. 

Twee keer in het apparaat, eerst op de rug en dan met een duikvlucht op mijn buik. Wat kan een kwartier per keer soms lang duren. Een ander geluid dit keer. " Het is weer voorbij, mevrouw". Gelukkig!

Ook dit ging weer voorbij!

Hou je taai, dan doe ik het ook.

Groetjes, Annette

#borstkanker #doorzetter #verwerken #mri #ctscan