Stilte voor de chemo-storm
Hoe ik de borstkanker ga overleven...met een lach en een traan.
Naast een vaste chirurg, heb ik een vast aanspreekpunt. Ze heet Kees. De kees-manager. ( case-manager). Ze belde mij gisteren om te vragen hoe het met mij ging. Het was wel mijn werkdag, dus ik moest even de gene voorbij toen de telefoon ging. "Met Kees- de kees-manager". Ok hihi. Met mij, het slachtoffer in kwestie.
Wat een gek woord eigenlijk...slachtoffer. gruwelijk ook wel. Mijn borst wordt straks geofferd- jakkes. Ok, blijf er ff bij...Annet. geen gekkigheid nu.
Kees vroeg dus hoe het ging. Prima hoor, zei ik. Moet er nog bloed geprikt worden, vroeg ik. Goede vraag, zei Kees.
Tja, wat zal ik zeggen.
Bloedprikken en naalden, ik ben daar dus niet van. Maar als ik dan een tv-programma kijk over kinderen met leukemie....wat moeten die dan wel niet zeggen. Ik keek daar gisteren naar en wauw. Daar kwamen toch wat tranen. Oeps. Wat moeten die kids wel niet doorstaan. Die spanning, die kracht en soms ook verdriet.
Met een lach en een traan komen zij de dag door. Wauw!
Groetjes, Annette
#borstkanker #geduld #angst #medeleven #liefde #mri #petscan

Reacties
Een reactie posten