Wandelen & mijmeren; de dag na de chemokuur

Hoe ik de borstkanker ga overleven ..met wandelen.

Vandaag is er een nieuwe dag met nieuwe kansen. De dag erna; the day after. Na de eerste chemokuur. Als er zoveel vloeistof in gaat, moet het er ook weer uit. Het lichaam vind dit in de nacht een mooi moment, dus hup weer naar het toilet. Het leek wel op de watervallen van Schaffhausen, maar goed.

Hondje wist niet beter dan dat vrouwtje met hem ging wandelen. Okee. Uit bed geklauterd en voetjes in de gympen. De rest van de 'fam' lag nog op 1 oor. Tjaa!

Buiten lopen is altijd fijn en ook verfrissend. Woef snuffelt waar hij maar kan en de zon komt al lekker in het zicht. Ik moest dit keer denken aan de term "stoere vrouw". Een naam die ze mij nu geven. Waar komt dat vandaan? Nu weet ik dat het "doorzetten"  komt van het vrouwenvolk in de familie. Mijn vader zat veel op zee, de visserij en ook op de bagger, toen wij klein waren. Mijn moeder was daar voor ons. Bij "stoer" denk ik ook aan mijn oma, die tien kinderen moest opvoeden. Veel kwam op haar aan. Dat is wat ik "stoer" noem. Mijn punctualiteit, naadje van de kous en puntjes op de i, komt met name van mijn vader. Als je iets wil weten, zoek het op...zorg dat je het te weten komt. Nieuwsgierigheid naar nieuwe dingen, onderzoeksgeest. Grappig is dat, als je er zo over nadenkt. 

Dus naar buiten heeft een functie. Je hoofd leegmaken of even mijmeren. Dat mag ook. Nieuwe dingen ontdekken, nieuwe vogels horen kwetteren en ook de vogelgeluiden herkennen. Ik heb nu de app van Birdnet. Maar ook op de vogelbeschermingssite kan je de geluiden beluisteren. Cool en weer iets nieuws ontdekt. Dat is mooi.

Hou je taai & denk aan mij!

Groetjes, Annette

#borstkanker #angst #humor #kracht #powervrouw #doorgaan #verdriet #loslaten #opbouwen #samen #chemo #doorzetten #mijnmounteverestbeklimmen