Is er leven na echt haar?
Hoe ik mijn borstkanker ga overleven...met uitwaaien & uitzwaaien
Als je denk dat je hoofd vol zit, kan hij soms nog voller...een mens kan meer dan hij denkt. Ook dat.
Bij een chemokuur heb je van tevoren geen weet van het gevolg. Je laat het over je heen komen. Wat moet je anders? Geen zorgen voor morgen, toch? Nu een weekje later gaat het best goed. Ik regel mijn dag goed in. Probeer op mijzelf te passen. Rust houden tot de batterij het weer doet. Heel bijzonder.
Als ik nu naar buiten kijk is de zon weer ruim aanwezig. Veelal is het rustig op zondag, dan hoor je alleen de vogels. Van de week was er een leuk uitje, naast vogels hoorde je ook de zee. Die van Hoek van Holland, zo heerlijk om te horen. Ik zeg altijd "wij komen van de zee". Bijna dan. Mijn vader en ook zijn vader en ook familie zaten op zee op de zeevisserij. En daarna op de zuiger, de 2e maasvlakte aanleggen. En hop, daarna Brazilië, Rio de Jenairo. Mijn opa zat ook in verweggiestan, in Persie ~ nu noord Iran volgens mij~. afijn, ik drijf af.
Er stond best een aardig noordenwind bij H v H. Maar oh, wat is dat leuk. Hondje genoot met volle teugen en ging zelfs het water in. Vol zand en wilde haren reden wij huiswaarts. Naar het (on)gewone leven met een chemokuur. 🤣🤣.
Hou je taai, waai niet weg & hou je taai.
Groetjes, Annette


Reacties
Een reactie posten