Knorretje en Morretje en de nieuwe chemokuur!

Hoe ik de chemokuur ga overleven met ... chemo

Donderdag was weer D-Day. Een nieuwe chemokuur staat in het verschiet. De dag was grijs en druilerig en mr miezerregen nam zijn moment om te shinen. De hele dag, welteverstaan. Jak. Wat moet een meisje dan wel niet aantrekken op zo een suf uitziende dag? Een gezellig jurkje met vooral bloemen, want deze chemo-mus laat dr humor niet zomaar in de kast hangen, voor een paar druppels. Nadeel van miezerregen is soms dat het voelt alsof er weinig zuurstof in de lucht hangt. Onthoud dit moment.

Een uur voor de kuur, dat was om 13.00 moest ik weer medicatie innemen, 2 pilletjes.  Dexa. . nog wat. Dexametason. Ja, die. We reden door de heerlijke regendruppels en waren ruim op tijd op de 2e etage. De dagopname. Opnieuw zat er niemand achter de balie om je aan te melden. Wel stond er een fijngebouwd schaap -mogelijk een stagair bleek later-  te klungelen met het koffie-apparaat.  Voor onze redder in nood, hubbie, een momentje om even uit te leggen hoe je hier ook thee uit kan krijgen. Soms valt zo een VOLAUTOMATISCH apparaat ook niet mee he. Met knoppen als: "heet water" en "start". Is lastig voor jongeren. 🤪🤣🤣🤣. 

Nee hoor, het was een aardig meisje, maar ze kreeg er geen thee uit. Na een bedankje zei hubbie nog: je mag me altijd bellen hoor, als je weer thee wilt!. 🙃. Zo aardig, die man van mij. 🥰

We werden geroepen en ik mocht nu op stoel 2 klauteren. Een soort deftige kapperstoel met allerlei knopjes voor de rugleuning en benen. Zo kan je het ook stellen naar je lengte en lijk ik geen smurf in die stoel. Ons aardig zustertje van vorige week kwam mij al inprikken voor het infuus. Verder liepen daar ook nog 3 andere zusters rond. Ik noem ze maar even Knorretje, Morretje en zwangere kip. En al die drie die keken wat sip. Gekwek over bijna met zwagerschapsverlof, sjokkend op dr klompen. Knorrend had de komende week vrij. En Morretje zei helemaal niks en knikte wat. Mogelijk een vrouw van de oude stempel. Onze ervaring tot nu toe was erg positief, en natuurlijk kan het altijd anders lopen. Zoals vandaag. Het was een benauwde dag en ook op de 2e etage was het niet beter. Een mevrouw had er ook last van en hoestte erg. Nadat ze had plaatsgenomen op de stoel tegenover mij. Haar infuus moest er uit, na een antibioticakuur voor een ZIEKENHUISBACTERIE  Daar wil je eigelijk helemaal niet mee zitten in zo een kamer, maar goed. Na de hoestbui ging haar infuus eruit, Knorretje nam dr taak heel serieus. Maar had ook geen haast. Het mens zat daar maar. Afin, eindelijk kon ze naar huis, na een kort gedagje. 

Mijn zakje met anti-allergeenstof werd aangekoppeld, duurde een kwartiertje met doorspoelen. Het zit aan een apparaat waar ze de tijd op instellen. Een soort van kapstok voor de zakjes en een apparaatje in het midden van de stang. Voor het instellen en als het tijd is gaat er een harde piep. Er gaan wat piepjes af op zo een afdeling met 2x4 stoelen. De zusters komen om de beurt, want ze controleren elkaars werk. Knorretje en Morretje hadden het er druk mee. " jullie komen voor de 1e keer?". Nee, zei Marc, we komen hier vaker. Knorretje kijkt knorrig. "we zijn vaste klant" zei ik nog. Geen reactie. Knor ging snel weg. Het komende uur ging mijn piep steeds af, want het infuusdraad zat geknakt. Manlief zag het al, maar Morretje kwam en zei: " er is niks". Weer die piep. Nu kwam Knor en jaa hoor, ze zag het ook. Het infuus liep niet door. Die arme Knorretje en Morretje hadden echt hun dag niet vandaag. Voor mij was de lol er al af, die dag. Benauwd en slaperig zat ik in die stoel en zag alles als een ware SOAP aan mij voorbij gaan. Mevrouw op nummer 3 gaf ons een dikke knipoog. Die had het ook in de gaten. Dit alles had als resultaat dat eea wel 2 uur in beslag had genomen en ik keek uit naar wat frisse lucht. Met wel of geen regen. Eindelijk op de begane grond aangekomen, ademde ik ook even goed in en uit. 

Allemaggies, wat een foute middag was dat. Goed, Jut & Jul maakte alweer grapjes in de auto en snel reden wij huiswaarts. Hebben wij ook weer gehad. De chemo 2.2. 

Groetjes Annette 

De chemo-mus

*Evt taalfoutjes worden later aangepast!!