Chemo 2.6 let's get started, chemo-mus!

Hoe ik de borstkanker ga overleven...

Wat een rij met plaatjes, want dit is de zesde chemo van serie 2. Let's go!

Het was best nog even spannend deze week, gezien ik een soort van flinke verkoudheid heb opgelopen en daarom weer op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis terecht kwam. De koorts liep op naar bijna 40 graden toen wij daar aankwamen. Arme ik. Mijn lichaam kreeg die koorts maar niet naar beneden. Dus dan maar met een beetje hulp. Gelukkig kreeg ook ik dit keer koffie, wat mij goed deed. 

Maandagochtend had ik nog contact met het ziekenhuis en ook woensdagochtend rinkelde de telefoon om door te nemen wat de vervolgstap zou zijn. Gelukkig was ik koortsvrij en genoeg opgeknapt voor chemo nummer 6. Donderdag om half twee werd ik verwacht. Manlief gaat altijd mee en we waren gelukkig weer ruim op tijd. We hebben altijd leuk contact met de verpleegkundigen daar, wat heel handig is, want ze wisten mijn naam nog. Carola riep mee mee te komen, zij had mij eerder al aan de telefoon gehad, en daar was ook Nadia van een eerdere middag. Met een mooie hoofddoek. Zo leuk.  

Tegenover mij lag er een oudere dame en naast mij kwam mevrouw Slapie. Uit mijn chemo-make-up groepje. Knorrie en Morrie waren niet te bekennen, de sfeer was heel gezellig. Dus dat was heel fijn. Eerst mijn infuus aanbrengen, dan spulletje 1 - het anti-allergeen; duur: 5 minuten, dan spulletje 2; de chemo. Duur: 1 uur. Na een half uurtje kwam de rijdende cafetaria binnen gereden voor drinken en lekkers. Ik had een appelsapje en een proteinereep met chocolade. Hmmmm!! 

EEnmaal thuis was ik wel wat moe en deed even mijn oogjes dicht. Gelukkig had ik het eten een dag eerder al bereid, Antilliaanse kip, dus de mannen konden gelijk aanvallen. Tot mijn grote verbazing had ik zelf ook wel trek. Mijn energie was ruim voldoende om nog B&B in love te blijven kijken, dus..ja. Een mooie dag!

groetjes, Annette
De Chemo-mus

* enige typefoutjes, veroorzaakt door mijn neuropathie, worden er later uitgehaald.