Jaa, chemo 2.5 gaat door, voor de blije chemo-mus!

Hoe ik de borstkanker ga overleven....

Vandaag was weer een mooi dagje. 

Tringgg, de wekker ging al vroeg af. Doggie uitlaten, eten, opsmukken....en iemand die erg hoest en proest. Jawel kiddo heeft manlief asngestoken en nu voelt man zich niet echt lekker. Slecht geslapen ook. He, jak. Ik weet hoe je je dan voelt. Gewoon bleh. 

Afijn, rond half 9 de deur uit, hondje gaat huisje-passen. Hij begrijpt het blijkbaar, want hij blijft gewoon heel " nice" op zijn bips zitten. Wel zet ik de tv op 24 kitchen, dat vind hij leuk. Die woef. Nou, doei!

Gelukkig waren we op tijd want de zaal, met wachtenden voor bloedprikken, zat echt bomvol. Gelukkig heb ik dan voorrang. Eerst kwam ik nog een make-up-chemomaatje tegen. Uit de whatsApp-groep.  Heerlijk en zo gezellig om even onder "members-only" te zijn. Ik noem er even Truus, en Truus is 10 jaar ouder dan ik. En heerlijk direct. Zo fijn. Dat momentje. 

Na ongeveer een uur wachten werden wij verwacht op de 1e etage, bij oncologie. Onze doc was op vakantie naar Namibië geweest. Op de vraag of ze het leuk had gehad met het gezin, kwam er een mooi verhaal met een dikke smile. Ok, die moet ook op de bucketlist. Dus. De hamvraag kwam daarna; hoe is het bloedonderzoek? Een nieuwe glimlach op doc's gezicht. De leverwaarde was heel goed, en was niet eerder zo laag. Dus, "waatt goeeeed!!" - zou Martien Meiland zeggen. 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣.

Doc was heel trots op hoe ik en ook wij het samen doen. Krachtig doorzetten. "Ga zo door" en "hou vol", zei doc. Dus dan doen we dan. Op naar donderdag, de 5e chemo van de 2e serie. 

Groetjes, Annette 

De chemo-mus 🐦

*Tags:

borstkanker, angst, humor, kracht powervrouw,  doorgaan,  verdriet,  loslaten,  opbouwen,  samen,  chemo,  bergbeklimmen,  pinkribbon,  chemokuur, doorzetten uitrusten,  infuus, overleven

** volg dit blog, door linksboven op de 3 streepjes te klikken. Dan klik je op volgen