De chemo-mus is weer thuis & blij

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... 

Het is alweer maandag, wat vliegt die tijd!

Zo ga je met spanning de auto in voor een operatie en zo ben je weer thuis. Het is ongelooflijk. Hoe snel dat gaat. Donderdagmiddag was ik weer thuis. En stationeerde ik mij in mijn slaapkamer. Een soort van 'verplichte' rustplek. De adrenaline vloog door mijn gehavende  lijf. Hondje was helemaal door dolle heen, want mama was weer thuis. Ik mocht kiezen wat wij gingen eten, maar de mannen hadden al een idee: kwalitaria,  hmm.

Het is best rot slapen met een wond aan de rechterkant. Zeker als je graag op rechts slaapt. 😪. 

Rouwdag

Vrijdag had ik omgedoopt tot rouwdag. Ik moest dit toch verwerken en een plekje geven? Ik had nog geen traan gelaten om die lege plek die er nu zat. Was dat niet gek? ~ Dus ik lastte een soort sippe dag in~  een dag van overdenking. Wat had ik allemaal al niet meegemaakt sinds die dag in april? Nu was de Harry-Potter-tumor dan eindelijk verwijderd. Een gat achterlatend. Maar dat ook weer netjes gedicht. Met een flinke zipper, dat dan weer wel. Mijn arme lijfje. Wat een toestand! Pff. -er kwam die dag 1 traan. Dat is een mooi begin. 

Blijdag

Als je een dagje sipperig terugdenkt is de volgende dag blij zijn. Blij om het leven, de zon die schijnt, de vogels die vliegen, blij zijn dat het over is. Geen operatie meer om tegen aan te hikken. By the way, was dat natuurlijk helemaal niet nodig. Want bij het zien van mijn chirurg in de OK wist ik: dit komt gewoon goed. Dat vertrouwen had ze mij al eerder gegeven. Dat is namelijk erg belangrijk. Het is niet eng, het ziekenhuis is niet eng. Ze zijn allemaal zo zorgzaam en lief. Niet te geloven. Wat mooi!!  ja, zelfs mijn litteken is gewoon mooi. Een nieuw stukje 'mij'. Een lief stukje 'mij'. Is gewoon mooi. Het mag er zijn. 😍❤️. 

~Ik ben blij met mij!!~

Groetjes Annette 

De chemo-mus