De chemo-mus & het thuis-infuus

Hoe ik de borstkanker ga overleven met....

Een thuis-infuus.

Als chemo-mus is het soms best heftig. Ik zie mij nog zo bij de chirurg zitten die mij zegt dat het 'goed' komt. Tenminste.. 'goede vooruitzichten'.  Zo zit uk vrijdag bij de fysio en vraag ik: " Hoe kan ik nu genezen worden verklaard?". Het antwoord is -niet-. Ook best fijn. En hoe was jouw week? 

De chemo-mus heeft het eigenlijk een beetje gehad met alle fratsen. De Harry-Potter-tumor is er uit. Mijn humor lijkt ook zachtjes aan te verdwijnen. Als ook een paar van mijn hersen-cellen. Dat komt door die sneeky chemokuren. 🤔

Deze week begon al goed. Qua medische afspraken. Maandagochtend eerst een gesprek via zoom. Om drie uur kwam de medisch assistente voor een infuus aan huis. Dit voor een medicatie ter botverbetering. Gezien de hormoontherapie-pillen die ik dagelijks neem ook botontkalking kunnen geven. Na de meting via bloedonderzoek was het ook nodig, dus vandaar.  Een dame kwam langs en installeerde zich, pakte alle spulletjes en zette de standaard voor het infuus in elkaar. Allereerst een prik en het infuus ging er in. Wel gek zo, in je eigen huis. Intussen inspecteerde onze hond de tas van de medewerkster, die mogelijk een koek of broodje moest bevatten. Onze snuffelhond heeft zoiets altijd snel in de gaten en gaat dan gericht op zijn doel af. Geen tas is veilig voor doggy.

Om 17.00 uur zou de fysio van start gaan, maar helaas...die was ziek. Die date werd verplaatst en kwam mij wel goed uit eigenlijk. Even weer rust in de tent.

Groetjes Annette 

De chemo-mus