De chemo-mus & het dingetje met de fysio

Hoe ik de borstkanker ga overleven met...

Ik lach nog steeds op deze foto, maar soms kan ik wel janken. Wat gebeurde er deze week? Kijk mee.

Van de case-manger, zoiets als een persoonlijke secretaresse, kreeg ik een verwijzing voor fysiotherapie. Daarvoor moest ik een fysiotherapeut benaderen, die ook oncologische patiënten behandeld. Ik kreeg een doorverwijzing, voor een fysio hier in het dorp. De case-manager gaf aan, dat het was voor sport  maar ook voor masseren van de rechterkant in verband met het vocht onder de huid. Ok, ik ging bellen en kon al snel terecht. Het was een afspraak laat in de middag, als de avond valt...zeg maar. Dan ben ik niet echt op mijn best, maar dit is erg belangrijk, dus we gaan. 

Eerst een soort van intakegesprek, met de fysio- die voor mij nog helemaal onbekend is. Geen handen geven, want dat doen we na covid niet meer. Wel mij gelijk met mijn voornaam aanspreken, terwijl ik haar naam nog helemaal niet wist. Een lang vraaggesprek volgde. Het duurde en duurde maar. "Weet je waarvoor jegier bent?", zei ze. Jawel, voor massage en mijn wondgenezing. "Nou, hier gaan wesporten, je spieren versterken". Os prima, zei ik. Vervolgens gingen we naar kleine zaal met wat sport onderdelen en nam ze een sporttest af. Ik moest op een hometrainer heel hard fietsen. Dit terwijl ik gewoon nog pijn in mijn beide armen heb...Daarna met mijn handen hard knijpen in een apparaatje, om tenslotte op en neer te gaan op mijn stoel. Zitten, staan, zitten, staan. Pfff. 

Het gebeuren deed mij goed nadenken en ik belde de assistente uit het ziekenhuis op. Om de situatie uit te leggen en te vragen of het zo wel goed ging. " Nee, je moet eerst massage om het vocht weg te krijgen", zei ze. Ohhh. Dus hup, ik belde de fysio gelijk weer op. Iemand anders nam op, zonder de firmanaam te noemen -wat is dit?- .🤔 Zodat ik weer eerst moest vragen of dit de fysio was. Ja, hij ging het noteren. Zijn collega zou mij terugbellen. Maar om 17.00 uur nog niks dus dan naar een mailtje. Bij het opzoeken van het mailadres zag ik al dat er mensen waren die ook niet werden teruggebeld. 'Ok', dacht ik, kan gebeuren. Maar de dag erop nog niks. Jak kak. Dan niet. Dus de hele toestand daar afgezegd. 😪. Want daar word ik nou niet echt vrolijk van. 

Dus nu moet alles weer opnieuw, en heeft het ziekenhuis aangegeven eerst maar te wachten tot na de bestraling. 👉 Ik zeg altijd maar zo: Zoveel mensen, zoveel meningen. Alleen hou het wel op 1 lijn, anders raakt deze chemo-mus van de leg af.

Groetjes Annette 

De chemo-mus