De chemo-mus & the roasted chicken ( bestralingen).

Hoe ik de borstkanker ga overleven met...

De roasted chicken.

Hou jij van gebraden kip? Zo een lekker kippetje aan het spit of gewoon op een ovenschaal. Je kan ze ook in de magnetron doen. Een combi-magnetron doet het zeker goed. Een apparaat voor de bestraling werkt net zo. Als een magnetron. Met straling. Dan moet ik toch ook weer aan die kip denken. De roasted chicken.

Kortom, ik ging dus woensdag de 15e november naar het ziekenhuis, afdeling radiotherapie, gang J. Voor de bestraling deel 1 van 15 keer. Ik heb nu inmiddels alles al aangekruist op mijn bingokaart, behalve deze. Waarom weet ik niet, maar ik was best gespannen. Als een kip zonder veren liep ik naar binnen. Ik had wel mijn zwarte muts opgedaan, want voor je het weet wordt deze kip ziek. Dat kunnen we niet hebben. Gang J is helemaal achterin de gang. Tenminste als je de hoofdingang neemt. Als patiënt die een bestraling krijgt, mag je de artiesteningang nemen. Dat is achterom. Je krijgt dan een pasje voor de slagboom en ook de entree. Dan gaat de deur open en hup je bent binnen. Direct linksaf is de afdeling. Achter de balie zat er een jongeman die mij hielp, met de afspraken-automaat. Met je patiëntenpas kan je inchecken en ook je vervolgafspraken uitprinten. Dat lukte zo niet direct. Ik bleef maar aan die gebraden kip denken. Met die straling. 🤔 Afijn. Je gaat daar dan zitten en wacht net zolang totdat je naam wordt genoemd. Een aardige jongedame kwam mij ophalen en ik werd neergezet in het verkleedkamertje. Het bovenlijf moest ontdaan van kleding en ik werd opgehaald om vervolgens op een soort zwarte plank te gaan liggen. Op de rug. Voetsteun onder mijn benen, armen omhoog, plat langs het hoofd in de steunen. Als de tattoo puntjes kloppen, dan is het ok. En verdwenen de beide personen, de tweede was al aanwezig bij het apparaat, dus samen gingen ze naar het naast gelegen kamertje. Zo ging het apparaat aan, bromde wat en draaide om mij heen. Tenminste daar leek het op. Ik vond het doodeng en had mijn ogen dicht gedaan. Na een aantal keren was het klaar en klauterde ik er weer af. Kleding aan en hupsa...de gang weer in. 

En dat moet nog 14 keer. 

Groetjes Annette 

De gebraden chemo-mus