Birdy's Way of Life

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... De week van de chemo-mus! Het was weer een volle week. Ook met leuke dingen. Vorige week zondag was er het Nederlands Thrillerfestival in Zoetermeer. Op mijn gemakje aangekleed en opgesmukt gingen wij naar Zoetermeer. Aldaar kwamen we veel bekenden tegen en werd er flink geknuffeld. Wauw! Na om en nabij 2,5 uur konden mijn beentjes en spieren het niet meer houden en gingen wij huiswaarts.maar wel genoten.  😎 Maandag een rustige dag en ging woef met de hondenuitlaat mee. Hij is dan 2 urr onder de panne en dat red ik nog niet. Dinsdag was de botscan. De computers hadden een storing, heel bijzonder om mee te maken. Woensdag een hormooninjectie in mijn buik, waar nu een bobbel zit 😪😪,  en even een blik geworpen binnen bij mijn werk. Daar wil ik heel graag weer naar terug. Nog even geduld. Donderdag belde de oncoloog, over de botscan -alleen de uitslag was er nog niet. Wel vertelde ze mij dat de hormooninjectie goed zijn werk had gedaan....

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Klaagzang. Al mijn chemo-maatjes zijn nu bij de operatie belandt. In een groepje werd er een workshop Make-up gegeven. Met dit leuke groepje zitten we in een WhatsApp groep. Om elkaar dagelijks te steunen. Bijna iedereen heeft nu de chemokuren gehad. Een aantal zijn ook geopereerd, met name borstbesparend. Ze mochten dezelfde dag naar huis. De dag erna voelden ze weinig pijn. Dat is ze natuurlijk gegund. Alleen moest ik even slikken. "Had jij ook borstbesparend?" vroeg ik vorige week. "Ja". Mooi. Even slikken nog. Tja, kom ik weer met mijn borstamputatie, maatje xl, 2 dagen ziekenhuis, nog elke dag wel pijnlijk. Al die spieren daar en op mijn rug zijn ontregeld. Ik klaag zeker niet. Maar....net als bij mijn pufclubje na de geboorte van guppie nummer 1, lijkt mijn verhaal weer erger dan dat van de anderen. Niet heel fijn, maar ze steunen mij en ik hen. We zijn niet allemaal hetzelfde.  Duss. Maar toch. Ik wilde het gewoon eve...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met.... De uitslag van de botscan. De chemo-mus vertelt: vandaag kwam de uitslag van de botscan. Vanmorgen belde de oncoloog. Ze kon naar aanleiding van het bloedonderzoek zien dat de injectie met hormoon- preparaat het heel goed had gedaan. Qua hormoonlevel. Daarnaast hoorde ik graag hoe het zat met de botontkalking. Dit ook omdat ik geen koeienmelk mag drinken. En soms soja neem. Dat was nog niet bekend in de ochtend. ⭐️ Echter na de lunch belde ze opnieuw. De waardes lagen tussen de o en 1. Dat betekent  dat er wel iets is, maar minimaal. Hiervoor krijg ik nu 2x per jaar een infuus, en moet ik calciumpilletjes gaan slikken en ook mijn vitamine D weer gaan innemen.  ⭐️⭐️ Wat een toestand weer!!  Het is natuurlijk allemaal voor een goede zaak. That's me. ❤️🌹🥰.  Groetjes Annette  De chemo-mus 

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een botdichtheidsscan Op het formulier stond 24 oktober, begane grond, gang g, nucleaire afdeling.  Daar moest ik zijn voor een botscan. Anderen noemen het een dexascan. Zoiets. Weer iets nieuws, die hadden we nog niet gehad. Die stond nog niet op de kaart. Sinds vorige maand slik ik medicatie tegen hormonen. Het heet hormoontherapie, eigenlijk is het een anti-hormoonpreparaat. In hormonenland kan een lobulair-hormoongevoelige-tumor zich weer manifesteren. Dat willen we niet, toch.  Nu na de operatie, waarbij mr Tumor eruit is gehaald, en mrs Poortwachterklier willen we geen verborgen gebreken achterlaten.  Dus volgt er hormoontherapie, om zo het risico op herhaling te voorkomen. Ok, vooruit- ik doe mee!! 🤣🤣.   Alles heeft zo zijn prijs.  De chemo laat je haar uitvallen- overal he! Het geeft moeheid en bij mij dus neuropathie.  De bijbehorende Pelgraz-injectie- noem het mr Sneeky- geeft een paar dagen griepge...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Veel plezier tijdens het thrillerfestival! Ok, het is nu 2,5 weken na de borst-operatie. En dan is er het jaarlijkse thrillerfestival. Wat dan? Manlief zei gelijk: we gaan er naartoe. Ik kreeg blosjes op mijn wangen. Ok, wat lief!!  Zo gezegd & zo gedaan. Zondag rond half 1 zaten wij in de auto richting Zoetermeer Stadstheater. Als eerste zagen wij daar Jan Slagter aan komen lopen, van omroep Max. Deze omroep is hoofdsponsor van dit evenement, hoe cool is dat!  Deze chemo-mus kon zeker wel wat vrolijkheid gebruiken  want ja.. je moet je eigen slingers ophangen, toch?!  Bij binnenkomst was het al echt gezellig. Leuke mensen, veel auteurs en lieve woorden. Hoe mooi is dat. Ook hubbie kwam oud-bekenden tegen. Wel omgekleed in halloween-style. Het was echt genieten, de Vleermuis-prijzen werden uitgereikt en rond 16.00 uur ging deze chemo-mus weer huiswaarts. Moe maar heel voldaan. Met leuke herinneringen en mooie foto's....

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een minder fijn bericht. Vandaag is het donderdag 19 oktober, precies 6 maanden na het horen van de diagnose " borstkanker". We zijn dus al een tijd onderweg. Een half jaar om precies te zijn. Een hoogtepunt. Vandaag zou een drukke dag geven. Eerst bloed prikken, daarna om 14.30 uur de afspraak met de chirurg en de case-manager. Tenslotte om 15.50 uur een echo van mijn trombose-arm. Lees mee! Eerst ging hondje naar mijn 'schone moeder' en schoonvader die dichtbij wonen. Wij zwaaiden nog en dachtten toen nog: het komt goed. Aangekomen bij het ziekenhuis was het eerste actiepuntje het bloedprikken. Dat kon niet links, vanwege tromboseklachten en het mocht niet rechts-daar was ik geopereerd. Dan maar in de linkervoet. Daar ging de naald in het eerste bloedvat. Helaas, die werkte niet mee. Geen bloed in het buisje. 😪. Tweede poging gaf hetzelfde resultaat. Er werd een andere zuster bjj gehaald, maar ook die kreeg geen bloed in he...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... * I feel good*  ken jij dat ook?  Dat je een tijd lang in een soort waas zit, met hobbels en bobbels, met allemaal nare dingen die gebeuren. Opeens is het dan stil. De lucht klaart op, een blauwe lucht verschijnt. Een klein zonnetje aan de hemel. Energie gonst weer door je lichaam, je wil springen en dansen tegelijk. Maar dat kan nog niet niet. Toch wil je het en dat is zoo mooi!!  👉 nog 3 dagen en dan is het 19 september en precies 6 maanden geleden, dat ik de diagnose kreeg. Het was slikken en even schrikken. Vallen en opstaan, doorbikkelen, kaal, naalden met infuus, veel ziekenhuis bezoeken. Toch niet zielig, soms triest, maar niet zielig. Die tumor, die was zielig. Nasty, cruel, grillig ...lobulair. minder goed zichtbaar. Bijna niet te traceren ook.  🌹over 2 dagen hoor ik de uitslag van het laboratorium onderzoek. Ze hebben dan onderzoek gedaan naar eventuele uitzaaingen. Best spannend, al ben ik nu al blij. Blij met 1 ...

  Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Een pyamadag Er was een tijd waarop ik zondagochtend mocht blijven liggen en hubbie het hondje uitliet. Zo kon ik verder lezen in mijn boek. In alle rust. Na een drukke week. Nu heb ik een pyama-zondagje ingelast, na een andere week, een rustige week en snak ik weer naar een drukke week, of een dag naar het werk. Naar de collega's en aardige klanten. Dat kan nog niet allemaal tegelijk. Dat moet stap voor stap.  Net als weer gaan lezen en weer gaan recensies-schrijven & bloggen. Momenteel is mijn contratie-boog nog niet optimaal en ook laat mijn korte geheugen mij soms in de steek. Dat chemobrein, he! 😪. Je wilt iets leuks vertellen maar halverwege kom je niet op het juiste woord. Zo niet fijn.   Mogelijk helpt zo een relaxdagje wel!! Groetjes Annette  De chemo-mus 

Hoe ik de borstkanker ga overleven met ...  Een afspraak voor een prothese-uitleg De wereld van de bh's, en ook die van een prothese die daar in moet gaan passen, is zeer uitgebreid. Van twee naar een borst is best een dingetje. Een zoef-zoefje. Je doet je ogen open en daar zit dan een grote foampleister. 😪. En maken we kennis met een zeer "hecht" persoon. De hechting zelf. Even wat anders: die hechting zit echt goed en ook mooi. Hij is wel groter dan ik dacht. Voor nu zie ik het als een schilderijtje, want laten we wel zijn, Picasso ....daar moet je ook naar leren kijken, toch? Eerst lijkt het een knutsel, en dan een kunstwerk. Dus dat. Er is een waar kunstwerk geleverd. Een uniek design. Wat een boffert! Deze boffert kreeg dus uitleg over een borstprothese, door een vrijwilligster uit het ziekenhuis. Dus let op: Er is veel keuze: 1. Een stoffen vulling, in de vorm van een grote druppel. Verkrijgbaar in allerlei kleurtjes.  2. Siliconen met plakranden/ plakkertjes, voor...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Stapjes vooruit. Vorig week donderdag werd ik wakker in het ziekenhuis. De operatie was geweest, het was voorbij. Om 6.00 uur was ik wakker, dat gebeurt wel vaker. Mijn biologische klok vindt dat leuk, lekker vroeg, als de vogels gaan fluiten en de meesten van ons zich nog even omdraaien. Maar ja, ik kan niet omdraaien het ligt niet lekker met zo een big zipper aan de rechterkant van de bovenlichaam. Zeker niet als je rechterkant je "inslaapkant" is. En je hubbie dat meestal heeft met links. Zodat je zijn lucht nog even hergebruikt..🤣🤣. Want rechts van mij ligt hubbie. Die arme hubbie heeft het zwaar hoor. Hij is doodmoe en slaapt slecht. Hij staat de hele dag "aan". Hij kijkt op hondje, als je rechterop gaat zitten, gaat hondje direct met zijn kopje omhoog en oortjes in de actieve stand. Dan zeg ik vaak" nee, joh. Niks aan de hand  mama gaat even rechtop zitten"  Hondje kijkt dit goed te snappen en legt dan veel...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Alweer een week geleden. Ja, echt hoor. Vandaag is het bijna een gehele week geleden dat ik naar het ziekenhuis moest. Op dinsdag 3 oktober hadden we 3 actiepunten te doen. Bloedprikken, injectie in de borst met contrastvloeistof en een scan. Dit om te bepalen waar die poortwachter lymfeklier zat. Want die ging er ook uit. Nu is het weer dinsdag en met mijn hoofd zit ik soms nog in het ziekenhuis. Wauw, wat een traject was het. En nu dan alweer bijna een week geleden was die operatie. Waar ik een beetje buikpijn van kreeg. Een beetje maar, want de aankondiging was erg kort op die datum. Blij mag ik zijn, dat het nu goed gaat. Want zojuist blijkt dat Danielle van het Schip is overleden. Ze had uitgezaaide kanker en ik keek nog wel eens op haar instagram. Zo een powervrouw!! Weer een sterretje aan de hemel. Daar word je toch even stil van. 😪😪 Hier gaat het elke dag een stapje beter. Vanmorgen lekker meegelopen met hondje wandelen. Rustig, op he...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met...  Het is alweer maandag, wat vliegt die tijd! Zo ga je met spanning de auto in voor een operatie en zo ben je weer thuis. Het is ongelooflijk. Hoe snel dat gaat. Donderdagmiddag was ik weer thuis. En stationeerde ik mij in mijn slaapkamer. Een soort van 'verplichte' rustplek. De adrenaline vloog door mijn gehavende  lijf. Hondje was helemaal door dolle heen, want mama was weer thuis. Ik mocht kiezen wat wij gingen eten, maar de mannen hadden al een idee: kwalitaria,  hmm. Het is best rot slapen met een wond aan de rechterkant. Zeker als je graag op rechts slaapt. 😪.  Rouwdag Vrijdag had ik omgedoopt tot rouwdag. Ik moest dit toch verwerken en een plekje geven? Ik had nog geen traan gelaten om die lege plek die er nu zat. Was dat niet gek? ~ Dus ik lastte een soort sippe dag in~  een dag van overdenking. Wat had ik allemaal al niet meegemaakt sinds die dag in april? Nu was de Harry-Potter-tumor dan eindelijk verwijderd. E...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Ja, gisteren/ woensdag was operatiedag!! Wat een avontuur. Lang wachten, veel voorbereidingen, intakegesprek, infuus in voet, bloeddruk meten en mutsje en jurk aan. En......naar de OK gaan. Voor de borstamputatie. ~Wat vond ik dat spannend!~ Na de operatie werd ik naar een eigen kamer gebracht. Met tv en douche en toilet. Reuzefijn. Natuuelihk was manlief er ook snel bij. Rond half twee herinner ik mij dat er iemand kwam om te vragen of ik iets wilde eten. Een lekker boterhammetje? Ja! Dat gaat er wel in. Met regelmaat werd ik gecontroleerd of het goed ging en of mijn bloeddruk nog de juiste waardes had. Manlief ging rond het avond eten naar huis. Ik kreeg een heerlijke pastaschotel. Met sla en fruit. Wat een verwennerij. Ik kon genieten van de tv en strompelde af en toe naar het toilet. Dat ging niet makkelijk, met een infuus en een drain. Met die drain ging het ook een keer mis. Toen was die stuk. 🤪 De nacht was apart, en onrustig.  Dond...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Donderdagochtend: Wakker worden. Het is nog donker buiten nu, maar de ochtend komt er aan. Wat een spanning gisteren. En heel lang wachten. De chirurg was er klaar voor, en daar ging ik...onder zeil. Heerlijk gedroomd, toen werd ik wakker op de verkoever/ ontwaak- afdeling en keek in de ogen van de verpleegkundige. Die zal wel een andere naam hebben. Maar dat. Dat was A. een bekende van de kindertijd op het schoolplein. Nou ja! Dat was toevallig, of niet. We kletsten wat af.  "Wil je een ijsje" zei ze. Nou graag.  Binnen no-time zat ik aan een waterijsje. En was de operatie gedaan. Mijn borst eraf, de tumor weg. De chemo's gedaan, begonnen met hormoontherapie, en nu de operatie ook volbracht. Wauw. Wat een topper! Het is tijd voor een nieuwe dag. Nu wachten op de zusters en het ontbijt. Toedeloe! Groetjes Annette  De chemo-mus 🐦

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... De "grote" en ook kleine operatie. Vandaag was De Dag. De dag van het ziekenhuisbezoek & operatie. De grote dag waar ik wel een beetje tegenaan hikte. Ik vond het best een grote operatie. Volgens het ziekenhuis valt dit onder "kleine operaties". 🤣🤣. Het is maar hoe je er naar kijkt, met cupje 85f 🤣🤣. Afijn. Om half negen werd ik verwacht, op de vierde etage  dus daar gingen we dan ook naartoe. In de wachtruimte namen we plaats, en na even gewacht te hebben kwam een blonde dame ons ophalen. Ze liep ons voor naar een klein kamertje voor het intakegesprek. Na een aantal vragen en het opnemen van de bloeddruk mochten we door naar de opnameruimte. Daar aangekomen waren er zes bedden aanwezig. Het was/ is de bedoeling dat de patienten zich daar omkleden en wachten tot ze aan de beurt zijn. Een superleuk blauw papieren jurkje lag ook voor mij klaar. Zo grappig. Wachten is uberhaupt niet leuk, maar dit duurde echt lang. Bijn...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met...  Vandaag vier ik oud & nieuw. Vandaag is oud en morgen is nieuw. Afscheid van het oude, wat is geweest. Wat mogelijk niet meer terugkomt. Wat daar blijft, waar het wordt achtergelaten. Het mag niet mee, naar het nieuwe. Naar het mooie, naar het leuke.  Naar de glimlach, naar de humor. Naar de gezelligheid en pret.  Vandaag staan we even stil, dat het al die jaren bij mij was. Het was een deel van mij. Het hoorde bij mij. Al dacht ik wel eens: nou, nou, moet dat nou. Dat het zo in deze vorm bij mij is.  Vandaag proosten we, met een radler 0,0, op betere tijden. Op een lang en blij leven. Zonder peinzen en zonder zorgen.  Minder zorgen, minder angst.  Morgen wordt het even spannend en daarna zijn we vrij. Bevrijd. Van nare dingen, duistere zaken. Donkere tijden, nare momenten. Nachten wakker liggen,  chemokuren, injectienaalden.  Morgen middag is het feest. Dan zijn we bevrijd van het tumor-beest. Duim v...

Hoe ik de borstkanker ga overleven met... Herinneringen. Zojuist lees ik het heftige bericht van actrice Sanne Vogel. Vanwege het bezitten van het gemuteerde kankergen BRCA1, heeft ze preventief haar borsten en ook de eierstokken laten verwijderen. Ze is 39 jaar, dat is toch nog piep, toch? 'Jij leest weer gezellige stukjes he! Chemo-mus.' Ja, ik hoor het je denken. Alleen ik krijg een flashback naar ongeveer 10 jaar geleden. Misschien zelfs 15 jaar, ik weet het even niet exact. Ik voelde iets raars in mijn borsten. De huisarts voelde bulten van wel 4 centimeter. Ze schrok en belde gelijk met het ziekenhuis. We werden direct doorgestuurd. Met grote snelheid reden wij er naar toe. We hadden het er over en bespraken samen de scenario's. Als het foute boel was, moesten we ook denken aan een borstamputatie. Gezien de huisarts zo ernstig keek, moest het wel serieus zijn. Eerst een mammografie, toen een echo. Op deze echo waren grote cystes te zien. Van wel 4 centimeter groot. De...