Birdy's Way of Life

Hoe overleef ik mijn borstkanker...met of zonder verwachtingen. De draak in de bek kijken of hard weglopen In tijden van stress reageert iedereen anders. Een verandering of crisis maakt in eerste instantie altijd angst los bij ons mensen. Die angst is ons automatische afweermechanisme. Dat komt doordat ons brein deze situatie niet kent en gefocust is op zijn taak: ons laten overleven . Als er iets gebeurd en het is nogal naar qua inhoud, is dat dus even schrikken. Eerst luisteren naar de boodschap, dan komt de schrik of zelfs angst en dan een reactie. Ohh nee! Door de hormonen die vrijkomen bij stress of een crisis reageren we van nature vanuit een - Fight, Flight of Freeze-reactie-. Terugvechten, verstarring, shock/ iets doen/ niets doen/ niet reageren omdat je het niet kan. Je weet niet waar je goed aan doet.  Ik zeg altijd: doe waar jij je prettig bij voelt.  De Fight-reactie is een soort van tegenaanval. Vanuit boosheid of ongeloof. Een waarde-oordeel geven of iemand wille...

Hoe ik de borstkanker ga overleven…met chemo & een scherpschutter Klink wel weer erg dramatisch, die titel..Tedje. Tja, maar ja, zo is het natuurlijk wel. Het sluipmonster zit erin. De eerste af-levering met rode vloeistof. Zo…het armpje in gedruppeld. Wat nu? Hoe voelt dat nou, he, zoiets….. ? Ik kan je zeggen: het voelt vreemd, als een griepje, weinig spierkracht, misselijke buien en ook rare eetbuien. In de ochtend 1x pilletje en 2x een tablet paracetamol voor misselijkheid. Daarbij een blikje coca cola. Nu drink ik normaliter geen frisdrank, maar dit is wel heel verfrissend en het werkt ook. Ik heb regelmatig trek in kip, wat ook goed blijkt te zijn. Daarnaast moet ik even niet denken aan vlees. Dus lijkt het ook wel op een beetje zwanger zijn. In dit geval zwanger zijn van een sluipschutter. Dat is weer eens wat anders.  Of het zo moet zijn weet ik niet, maar na het eerste gesprek met de chirurg hebben wij besloten onze vakantieweek -die deze week zou zijn geweest- te verp...

Hoe ik de borstkanker ga overleven ..met wandelen. Vandaag is er een nieuwe dag met nieuwe kansen. De dag erna; the day after. Na de eerste chemokuur. Als er zoveel vloeistof in gaat, moet het er ook weer uit. Het lichaam vind dit in de nacht een mooi moment, dus hup weer naar het toilet. Het leek wel op de watervallen van Schaffhausen, maar goed. Hondje wist niet beter dan dat vrouwtje met hem ging wandelen. Okee. Uit bed geklauterd en voetjes in de gympen. De rest van de 'fam' lag nog op 1 oor. Tjaa! Buiten lopen is altijd fijn en ook verfrissend. Woef snuffelt waar hij maar kan en de zon komt al lekker in het zicht. Ik moest dit keer denken aan de term "stoere vrouw". Een naam die ze mij nu geven. Waar komt dat vandaan? Nu weet ik dat het "doorzetten"  komt van het vrouwenvolk in de familie. Mijn vader zat veel op zee, de visserij en ook op de bagger, toen wij klein waren. Mijn moeder was daar voor ons. Bij "stoer" denk ik ook aan mijn oma, die ...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...met chemo. Jaja, vandaag is D-day. We gaan weer naar het ziekenhuis. Voor opnieuw een infuus. Dit keer met het "echte" spul; de doxo.. hupsekee. De chemokuur dus.  Om 6.00 uur gingen mijn oogjes al open. Het is dan al zo licht buiten en de vogels kwetteren al luid. Zodat het al veel later op de klok lijkt, maar dat niet zo is. Even mijn gsm checken. Ojee, Tina Turner is gaan hemelen, ach. Dat is niet zo mooi. Ze haalde wel een mooie leeftijd. Dat dan weer wel.  Na nog een keer een blik te hebben geworpen op de foto's van gisteren, die met de pruik, verlieten wij het huis. Ruim op tijd, vanwege de filevorming in de parking van vorige week. Raad eens? Daar stond nu al een file buiten het ziekenhuis. Amazing toch?  Vol, vol en nog eens...vol. afijn-  we rijden wat af daar in de ziekenhuis parking.  Gelukkig was er tijd genoeg en ruim op tijd kwamen we aan op de 2e etage. Voor dagopnames.  Nu dacht ik altijd dat chemo groen ...

Hoe ik de borstkanker ga overleven....met geen kanker in mijn schildklier! Vandaag is het maandag, 22 mei 2023. De dag van de uitslagen. Het is weer een echte Manic Monday. Mijn ogen gaan open en daar staat echtgenoot. "Zoo, jij bent lekker vrij vandaag, he?"  - Nee!. Oh, het is toch 2e pinksterdag? -nee. Zeker niet. Wat een guppies bij mij thuis! Vandaag belt de oncoloog met de uitslagen van de onderzoeken. Ik dacht zo rond half 4. Dus ik ga mijn werkdag in en zie daar...in de ochtend is er al gebeld. Oh, no. We dribbelen wat af op de zaak helpen ING-klanten met kleine diensten. Dan doet de scanner het opeens niet. Mijn hulp is nodig. Uit frustratie trek ik eerst de stekker uit de printer. Duf-ding. Daar hoeven wij geen ICT voor te bellen, dus. Je raad het al...de print/ scanner doet het weer, dus daar gaat het documentje naar ING. Triinng, mijn mobiele gaat af. Dat is de oncoloog. Mijn telefoon komt al aangevlogen. Bedankt, collega!  Dat is de oncoloog. Met de uitslagen. De...

Hoe ik borstkanker ga overleven...met een zondag. Deze zondag is een rustdag en zou ik er ook van moeten genieten. Dat blijkt toch lastiger dan gedacht.  Wessel had er in de vroegte al best zin in. Het was, en is nog steeds, heerlijk weer buiten. Onderweg liepen we op met een hondenvriendje, het feest was compleet. Hondjes blij en wij liepen wat te kwekken, zoals dames dat doen. Ik wilde "meisjes" zeggen, maar we zijn beide al 50+. Dus ja. De spanning lijkt te stijgen. Het voelt alsof ik in een grijze wolk zit. Met naderend onweer. Dat donderdag zal komen. Mijn eerste chemokuur. Wat zal dat geven? Een nieuwe periode breekt aan. Ik zie alleen maar gifgroen. Waarbij ik in een soort alien verander, met een groene aura. De kuur vernietigt de kwade cellen. Stopt de foute celdeling. Hoe bizar klinkt dat. Gezien we nu in een tijd leven van streamen en life-events, zou er eigenlijk een mini-camera mee moeten het infuus in. Even meekijken. Zoals we de natuur volgen met webcams, de wol...

Hoe ik borstkanker ga overleven.. met een dipdagje Nu had ik mij zo voorgenomen om voor dit traject waar ik nu in zit, koeltjes op mijn arreslee te blijven. Rustig aan, alles over mij heen laten komen. Dat lukt aardig moet ik zeggen. Het was afgelopen woensdag wel erg vol met afspraken en haalde ik er bijna 2 door elkaar.  De echo bleek een ct-scan. De niet-nodig-injectie bleek een wel-nodig-injectie. Een soort van reactievloeistof; ik ben de naam weer kwijt. O ja, contrastvloeistof.  Wat ik nu bemerk is dat mijn hoofd erg vol gaat zitten. Gezien ik altijd zo punctueel ben, ga ik nu dingen vergeten en dat is niet handig. Al staat alles in de speciale app en in mijn google-agenda. Dus heb ik een familieplanner gekocht voor op de tafel. Om alles ff helder te krijgen voor mij en de huisgenoten.  Mijn energie raakt een beetje op en het feest moet nog beginnen. Niet echt handig. Donderdag is mijn eerste chemo. Dus moet tedje een beetje rusten en ontspannen. Vitamientjes nemen,...

Hoe ik borstkanker ga overleven...de planning. Het overkwam mij gisteren, dat ik het even kwijt was qua soort afspraak. Natuurlijk staat dat in de ziekenhuis-app. Maar toch, hier alles even op een rijtje. De evenementenkalender 2023 April 2023 14-04-2023 huisartsafspraak 17-04-2023: ziekenhuis voor mammografie, echo en biopten. 19-04-2023: ziekenhuis, bij chirurg 25-04-2023: MRI-scan 28-04-2023: ziekenhuis, bij chirurg + naar huisarts Mei 2023 01-05-2023: telefonische afspraak zh 08-05-2023: ziekenhuis  bloedprikken en petscan +infuus. Nuchter naar ZH.  11-05-2023: ziekenhuis, afspraak bij oncoloog  daarna naar chirurg 12-05-2023: naar huisarts 15-05-2023: ziekenhuis, hart-echo + naar de case-manager. Doorspreken van chemo, medicatie & traject.  17-05-2023: ziekenhuis: ct-scan + infuus (nuchter naar ZH), echo schildklier, hartritmefilmpje met electroden, gesprek met cardioloog na hartfilmpje 22-05-2023: oncoloog belt op voor de voortgang. 24-05-2023: afspraak 11....

Hoe ik borstkanker ga overleven...met een hemelvaart Hemelvaart, weet jij wat het betekent? Geloof jij?  Of heeft het leven geen staartje en is er na de dood verder niks? "Lekker onderwerp weer, tedje". Hoe kom je er op?. Nou, dat zal ik je vertellen.  Als ik bij een begrafenis ben, en - ik kan er zo 5 opnoemen- dan ben ik in het begin altijd een beetje pieperig. Een vreemd geval, de laatste eer. Letterlijk. Het is dubbel, een afscheid is nooit leuk. En terugdenken op een mensenleven dan weer wel, gezien veelal de mooiste momenten worden benoemd. Als je dus bij zo een dienst zit, voel je de sterfelijkheid van dichtbij. Een momentje van bewust zijn. Want we gaan allemaal een keer hemelen. Tenminste, dat is mijn overtuiging, die van een hemel. Waar we als energie naar terug gaan.  Afijn, als ik dan bij zo een dienst zit, denk ik altijd: hoe zou ik het doen? Het zal mogelijk aan de naam liggen ->borst-kanker. Van het 2e woord word je niet echt vrolijk. Het geeft een kille...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...en meer onderzoeken Het was weer prijs vandaag. Of eerlijk gezegd...vanmorgen. Wel 4 afspraken op een rij. Kijk mee. De wekker ging om 07.00 uur voor het ontbijt. Gezien ik 2 uur van te voren nuchter moest zijn voor het onderzoek.  Dus zat ik heerlijk in mijn bedje met koffie en crackers. Met geitenkaas.  Afspraak 1: een scan Rond 9 uur liepen we het ziekenhuis in, voor het eerste onderdeel..zakkenlopen. Nee, joh. Grapje. Een ct-scan van de romp. Van schouder tot lies. Dus daar ging ik weer. Eerst een infuus in mijn arm, met contrastvloeistof. Daarna door de scanbuis. Het ging best vlot deze ronde. Ook deze is van Philips, dus daar gaan mijn centjes heen, van mijn aandelen. De opa van manlief had ook Philips-aandelen, dus namen wij ze ook. Niet wetende dat ze nu met dat apneu-apparaat zo een claim aan d'r broek hebben. Vanwege defecten. En de koers is gezakt. Grrrr.  Afspraak 2: een schildklier-onderzoek Vervolgens kwam de afspraak van...

Hoe ik borstkanker ga overleven...met een dagje uit. Met humor gaan we het redden, dat is heel belangrijk.  Als we hier een pech-geval meemaken moet ik veelal denken aan de films van Ice Age. In The Meltdown zit het drietal op een ijsschots. Paniek, paniek. Sid, een grappige luiaard, staat bovenaan en zegt: " we gaan eraan ", en bereidt zich op de grote plons in het diepe. Waarbij ze uiteindelijk zullen verdrinken. Maar dan komt de redding en zegt Sid: " we zijn gered!".   Sid is momenteel vaak aanwezig en we gaan natuurlijk voor het laatste. De chemo gaat mij gewoon redden.  Vandaag wordt een leuke dag.  Nee, we gaan niet naar het ziekenhuis. Buuf en ik gaan naar de Libelle Zomerweek 2023 . In Vijfhuizen. Voorheen bij het Almere-strand. Het is een echt vrouwendingetje en al ben ik niet zo van de cliche's. We gaan en het wordt leuk. Winkeltjes, workshops, eten & drinken, optredens, lezingen en tenslotte: Wolter Kroes treedt op. Hoe leuk is dat. Of niet, we g...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...een nieuw hoofddeksel  Keuzestress, keuzestress. Tja, het moment komt steeds dichterbij dat er een keuzemoment plaatsvindt. Een haarstuk of sjaal. Of beide. Wat gaan we doen? Mogelijk na chemo 2 valt mijn haar al uit. Dat dan gaat alles er af. Begin juni is dat. Kale Kojack...dat wordt even slikken voor een meisje. Nu probeer ik in kaart te brengen wat de opties zijn. Die zijn divers. Via een folder bij het ziekenhuis komen we op de site bij een haarexpert in Delft. Zij maken haarstukken, van synthetisch en ook echt haar. De zorgverzekeraar betaalt ook mee. Maar het zijn flinke bedragen.  Via de tip van een boekmaatje kom ik op een site in Amsterdam.  Zij maken haarcreaties van je eigen haar, wat je hen toestuurt. Zij maken een elastische haarband, die gaat om het hoofd met daaraan je eigen haar. En op de top komt een muts. Je eigen haar komt er dan onderuit. Qua prijs komt het wel erg hoog uit. Zoiets als een ticket voor een cruise do...

Hoe ik mijn borstkanker ga overleven....de laatste moederdag voor de chemo.  Het is moederdag 2023 en ik kijk even vooruit. Dat moet ik niet doen, net als van alles googlen op het internet. Maar toch. Dit is de laatste moederdag voor de chemo. Wat geeft moederdag 2024? Hoe loop ik er dan bij? Ben ik anders?  Uit onderzoek blijkt dat een aantal zich anders voelt. Je leefwijze kan veranderen, rustiger, meer bij jezelf en zoals mijn oncoloog het verwoord:  " je gaat beter bij je leeftijd passen". Oh, nee.  Op deze wonderlijke en vooral niet zelfgekozen reis, heb ik al veel geleerd. Een ziekenhuis is niet perse eng, soms wel spannend. Een chemokuur toedienen duurt maar een paar uur en een haarstuk kan gemaakt worden van eigen haar. Kijk, daar heb ik iets aan.  Daarnaast leren we dit; de parking slurpt veel euro's, de saucijzenbroodjes zijn echt duur 😪 en de koffie is best te drinken. Het personeel is erg aardig en manlief maakt met iedereen een praatje. Zo zakt de ...

Hoe ik borstkanker ga overleven...met PosiYou & PosiMe Het is al heel wat deze laatste 3 weken. Het zijn nog naar 3 weken, oh my..Het lijkt al veel langer omdat we regelmatig naar het ziekenhuis moeten. Het is eng en soms niet te bevatten. Mondjesmaat zakt de wolk naar beneden. Het moet landen en maakt soms moe. Naast dit is de hond de hele week al ziek en heeft buikloop. Tenslotte is manlief ook een beetje aan zijn eindje qua moeheid en een vol hoofd met spoken.  Toch moeten we door. Wat mij in ieder geval gaat helpen is positiviteit. Het boek PosiYou van Yura Boerma gaat mij zeker helpen. Meer tijd voor jezelf, een korte break of even helemaal niks.  Terwijl ik dit schrijf komt er een lief berichtje van een facebookmaatje binnen. Ze heeft ook slecht nieuws gekregen. Ook borstkanker. Ook zij moet meerdere aanvullende onderzoeken ondergaan. Het blijkt niet zo makkelijk te zijn. Een ziekenhuismedewerker gaf eerder al aan dat het onderzoeken is en ook weer uitsluiten. Het bl...

Hoe ik borstkanker ga overleven...het behandelplan Ja, vandaag gingen we weer naar het Reinier de Graaf ziekenhuis voor de uitslag van de petscan. Kijk mee. De scan zag er goed uit. Wel waren er twee opmerkingen. Er moest nog een echo van het hart volgen en een echo van de schildklier. En nog een ecg-scan gezien het een lobulaire tumor is, die zich lastig laat zien.  Het traject Volgende week staat in het teken van deze onderzoeken. De week erna volgt de eerste chemokuur . Gelukkig op donderdag. Mijn niet-werkdag. De oncoloog gaf aan zoveel mogelijk door te gaan met de activiteiten en werkzaamheden. Dat is beter voor lichaam en geest. Dus dat gaan we doen. Mijn haar kan dan in dit traject uitvallen. Naast dit zijn er meer bijverschijnselen. Gezonde voeding is belangrijk, maar nu afvallen weer niet. Het is belangrijk op gewicht te blijven. Met daarbij veel bewegen.  De chemotherapie Eerst volgt een traject met 2 stoffen in het infuus. Deze moeten elke 2 weken. Daarna volgt een ...

Hoe ik mijn borstkanker ga overleven... een nieuwe Mount Everest. Hou jij van bergen beklimmen? Nou, ik niet. Terugdenkend aan een vakantie in Duitsland denk ik...nee. skip dit maar. Kabelbaantjes en grote hoogtes is niet aan mij besteed. Wiebelbenen krijg ik daarvan. Er zijn momenteel meer zaken waar ik wiebelbenen van krijg. Dat is ziekenhuisbezoek. Tot op heden is mij dat redelijk bespaard gebleven. Het lot besloot anders en nu heb ik last van grote hoogtes. Het ziekenhuis, mijn nieuwe Mount Everest. Ik heb level 1 al gehaald: naalden. Het kan niet zo zijn dat er lieve mensen en chirurgen mij onderzoeken en ze mij niet mogen prikken  Dus gaf ik het maar over. Bloedprikken, infuus, bloedprikken,  er zijn inmiddels wat gaatjes in mijn arm bijgekomen. En...geen krimp. Wat goeeeeed!! Zou Martin Meiland zeggen. Jaa, echt he. Vandaag weer naar het Reinier. Om 9.00 uur een afspraak met de oncoloog. Een supermens. Lekker to the point, positief en heel belangrijk: we hebben een klik...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...met een zekere drive!    Wat laat jouw hartje sneller kloppen? Wat drijft jou? Jaha, en nu het antwoord graag. Een mooi muziekstuk, een film, een lekker stukje vlees, ja...wat zou dat zijn?  We kunnen het hebben over slecht nieuws, ziekenhuizen en nare behandelingen. Wat leuker is om te weten is de vraag: wat drijft jou? Waar ga jij harder voor lopen? Voor mij is dat bloggen, recensies schrijven, lezen en wandelen. Misschien nog wel als eerste: mooie gesprekken met mensen. Gelijkgestemden of juist niet. Meningen uitwisselen of goede tips geven, luisteren, bewonderen, herkennen en dan het gevoel krijgen van "jee, die snapt mij, die heeft dat ook".  Niet lang nadat ik in dienst kwam bij de boekhandel, vroeg er iemand naar een boek voor een puber. Hij las bijna niet, was onrustig, het ging slecht op school...we kwamen in gesprek, het gaf herkenning. Wauw, zei de klant, wat een fijne medewerker ben jij voor de winkel. Okee. Bloos. Waa...

Hoe ik de borstkanker ga overleven.. met normaal doen. Hoe reageer je eigenlijk, als je een slecht bericht krijgt?  🤔 Hmm, ja. Het is altijd even schrikken. De ene schiet gelijk in de diepe treurnismodus. De ander blijft koelbloedig, wat niet wil zeggen dat het hem niets doet. Kleinzieligheid zit niet in de familie. Mijn oma zei altijd: "Niet klagen, maar dragen en bidden om smart". Met haar tien kinderen moest ze door, ook als er iets misliep. Het was een volle bak bij oma en opa. Maar altijd gezellig en voor iedereen had ze een glaasje met een hapje. Maar klagen, nee...daar kon je haar niet op betrappen. Haar foto staat op het buikkastje in de slaapkamer. Net zo een kastje had zij. Als ik naar haar foto kijk, vraag ik mij af wat ze zou zeggen. Tegen mij. Als ze het wist. Ik hoor dan "meisje toch" in mijn oren. Mijn opa zou mij stevig vastpakken voor een knuffel. Ik ruik al sigaretten als ik aan hem denk. Zonder filter. Ook hij stierf aan de ziekte. Maar geen gekl...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...de ct/petscan. Het is druilerig weer, echt zo een saaie maandag. Echter eenmaal vroeg in het ziekenhuis, lijkt het wel een mierennest. Het is gewoon een groot bedrijf. Eerst naar de bloedafname, daar staat al een flinke rij te wachten voor het scanapparaat wat toegang geeft tot deze afdeling. Het is de maandagochtend-drukte, geeft een aardige medewerker aan. Een aardige, wat oudere, man neemt de moeite om dit aan ons uit leggen.  Voor mij in de rij staat een dame met een hoedje. De vrolijke tinten lachen ons toe. Jawel...ons,  want manlief is ook mee. Na een klein gesprekje met de dame blijkt ze ook kanker te hebben. "Wat een leuk hoedje", zeg ik tegen haar. " ja, maar ik heb liever mijn pruikje", zegt ze. Ach, ach, wat een gedoe eigenlijk. Je wordt geholpen voor het een, krijg je dat erbij.  Na een zogenaamd tussenuurtje begon het spannende gedeelte. Een kwartier te laat, maar vooruit. Ik werd meegenomen naar een kamertje met ee...

Hoe ik de borstkanker ga overleven...met een lach en een traan. Naast een vaste chirurg, heb ik een vast aanspreekpunt. Ze heet Kees. De kees-manager. ( case-manager). Ze belde mij gisteren om te vragen hoe het met mij ging. Het was wel mijn werkdag, dus ik moest even de gene voorbij toen de telefoon ging. "Met Kees- de kees-manager".  Ok hihi. Met mij, het slachtoffer in kwestie.  Wat een gek woord eigenlijk...slachtoffer. gruwelijk ook wel. Mijn borst wordt straks geofferd- jakkes. Ok, blijf er ff bij...Annet. geen gekkigheid nu. Kees vroeg dus hoe het ging. Prima hoor, zei ik. Moet er nog bloed geprikt worden, vroeg ik. Goede vraag, zei Kees.  Tja, wat zal ik zeggen. Bloedprikken en naalden, ik ben daar dus niet van.  Maar als ik dan een tv-programma kijk over kinderen met leukemie....wat moeten die dan wel niet zeggen.  Ik keek daar gisteren naar en wauw. Daar kwamen toch wat tranen. Oeps. Wat moeten die kids wel niet doorstaan. Die spanning, die kracht en s...

Hoe ik borstkanker ga overleven... zeker met bloemen. Zodra iemand iets overkomt, wil je die het beste wensen, opzoeken en ook troosten.  Of je stuurt een kaartje.  Het is vervelend dat het is gebeurd en zo denk aan diegene. Dan gaat het leven vervolgens weer verder. Tja, wat dan als jou zelf iets overkomt? Hoe reageer je dan? Eigenlijk wil je dat er niets veranderd, maar dat doet het wel. Je wilt het stilhouden  tot het moment dat het niet meer kan. Hoe ga je het communiceren? Aan wie wel en wie niet? Hoe draag je dat uit zonder medelijden op te wekken? Lezen en schrijven liggen dicht naast mij, dus een nieuw blog ging van start. Als reactie daarop volgde kaartjes, bloemen en veel fijne berichten van mooie en lieve mensen.  Dankjewel hiervoor! Het traject is nog lang. Eerst de petscan. Dan chemotherapie, nieuwe MRI, chemo, operatie en mogelijk nog meer. Met alle positiefjes moet ik hier gewoon doorheen komen. Dus dat! Groetjes, Annette  #borstkanker #mri #cance...